Schilderen is voor mij een noodzaak, het is er altijd en wacht.  Eigenlijk is het een zoektocht om de binnenwereld en buitenwereld in harmonie te brengen, te ordenen en deze uitersten in vorm en kleur op elkaar laten afstemmen. Meestal ga ik uit van de zee en het getij of zon en maan, omdat dat zichtbare uitersten zijn die tegelijkertijd het verglijden van de tijd markeren.

Het onderzoek hiervoor is bij ieder werk weer een nieuw avontuur. Vanzelf komen er landschappelijke elementen in maar het is geen afbeelding van een landschap, het zijn sporen van herinneringen of indrukken die hun weg vinden in een eigen beeldtaal, waardoor het werk geheel op zichzelf staat en zijn eigen ruimte inneemt.